Beleid Kynotherapy

Kynotherapy is een therapie vorm waarbij een hond als instrument wordt ingezet. Derhalve de naam kynotherapy. De naam is opgebouwd uit twee delen; Kyno en Therapy.

  • Kyno:
    Leer van de hond (Kynos betekent Hond in Grieks)
  • Therapy:
    een onderdeel van de geneeskunde dat zich bezighoudt met behandeling of genezing van ziekten of de verlichting van symptomen;
    een algemene methode om iets te verbeteren

Door deze twee aspecten samen te smelten ontstaat een therapievorm. Hierbij wordt de cliënt gestimuleerd om vaardigheden te leren of verder te ontwikkelen.

 Kynotherapy richt zich op de verbetering van kwaliteit van leven waarbij ondersteunend wordt gewerkt aan de doelen zoals beschreven in het individuele behandelplan.

 Middels interactie met de hond versterken we sociale en communicatieve vaardigheden. De specifieke oefeningen zijn gericht op verfijnen en ontwikkelen van vaardigheden van de betreffende cliënt waardoor een stap verder in de ontwikkeling of behandeling mogelijk is.

 Het wordt door de cliënt ervaren als een moment in de week waarnaar uitgekeken wordt.  Er komt geen dwang of drang aan de pas. De motivatie om met de hond te werken komt vanuit de cliënt zelf waarbij de beloning de interactie met de hond is. De cliënt ervaart de therapie sessie alsof we met de hond bezig zijn en niet met de cliënt zelf.

 Tijdens de interactie met een hond krijgt de cliënt een aantal intrinsieke beloningen:

  • het krijgen van aandacht van de hond;
  • ervaren dat de hond een opdracht voor je uitvoert;
  • het zelf mogen belonen van de hond;
  • het fysieke contact met de hond;
  • een plezierige ervaring.

 De sessies zijn gericht op doelen zoals beschreven in het behandelplan van de betreffende cliënt. Tijdens een intake gesprek wordt duidelijk waar de behoefte van de cliënt ligt. Op basis van dit gesprek wordt een Kynotherapy behandelplan geschreven waarin concreet is opgenomen welk resultaat ten doel wordt gesteld. Gedurende de sessies zal intensief contact zijn tussen Kynotherapy medewerkers, de persoonlijk begeleider en het behandelteam. Deze samenwerking is noodzakelijk om de nieuw aangeleerde vaardigheden verder te ontwikkelen nadat de Kynotherapy sessies zijn beëindigd.

 Tijdens de sessie ‘leest’ de begeleider de hond en interpreteert zijn gedragingen en communicatie. Deze zijn nl. een reactie op de wijze waarop de cliënt zich presenteert. De begeleider vertaald dit gedrag naar voor de cliënt belangrijke thema’s.

 Als een cliënt interactie met de hond wil aangaan, zal hij gebruik moeten maken van de eigen sociale vaardigheden. Hoe meer van de hond gevraagd wordt, hoe meer deze vaardigheden verfijnd en toegespitst zullen moeten worden om het gewenste resultaat te bereiken.

Wanneer de communicatie goed is, zal de hond doen wat er gevraagd wordt. Is de opdracht voor de hond niet duidelijk doordat de cliënt de opdracht niet duidelijk geeft, of in het geheel is afgeleid dan zal de hond de opdracht niet kunnen uitvoeren. De cliënt zal op dit punt uitleg vragen aan de begeleider; “waarom doet hij het niet?”

Op dat moment kan de begeleider wijzen op bepaalde aspecten in de communicatie richting de hond die ontbraken, of verbetering behoeven. Wanneer deze aanwijzingen juist worden opgepakt wordt de cliënt direct beloond. Immers de hond voert de opdracht dan wel correct uit.

 Waar de cliënt enkel als doel heeft de hond te laten doen wat hij wil, is het de begeleider die de benodigde tools aanreikt en de vertaalslag maakt naar dagelijkse handelingen.

Het probleemoplossend vermogen wordt aangesproken, het denken en vervolgens handelen wordt gestimuleerd. Dit alles met directe beloning in zicht;

de hond die doet wat je van hem vraagt.

Communicatie is universeel. Bij de sessies wordt de hond in de interactie als “mens” beschouwd. De cliënt “communiceert” met de hond waarbij als uitgangspunt geldt:

  • maak contact met de hond
  • zeg wat je wil dat er gebeurd;
  • wees geduldig;
  • interpreteer lichaamstaal;
  • toon respect;
  • wees eerlijk;
  • wees duidelijk,

 Ervaring leert dat deze nieuw verworven vaardigheden toegepast kunnen worden in de sociale en communicatieve interactie met mensen.

Bij deze therapievorm worden de individuele struikelblokken, die gedurende de weg naar het doel duidelijk worden, opgepakt en verbetert. Zonder over persoonlijke grenzen heen te gaan wordt een “probleem” te lijf gegaan. In plaats van het probleem te bestoken met vragen, maken we een omtrekkende beweging waarbij het “probleem” vanaf een andere kant wordt benadert. We laten de cliënt het gevoel of gedrag van de hond benoemen. Dit is relatief makkelijk (hij kijkt buiten zichzelf) terwijl hij bij deze oefening in feite het gevoel of gedrag van  zichzelf benoemd (hij kijkt onbewust naar binnen).

Reacties zijn gesloten.